Kłopotowski: Z dziennikarki w posłankę

W każdym razie nie gratuluję przemiany z dziennikarki w posłankę. Raczej martwię się, co się z nią stanie za parę lat, kiedy dobrze poczuje, że ją miele maszynka do głosowania w Sejmie. Taką maszynkę potrzebuje każda partia. Jednak rozum i sumienie powie jej, że jakiś pomysł partyjny jest niedobry. A Prezes żąda posłuszeństwa, ponieważ jest mu potrzebne w szerszej kombinacji. Mogłaby poprzeć go nawet z czystym sumieniem, gdyby tylko wiedziała, o co naprawdę chodzi. Niestety, tak wytrawny polityk jak on, nie ujawnia wszystkich swoich kart. Czyli albo zaufać mu ślepo wbrew nawykowi dziennikarza, albo wypaść z łaski i nie znaleźć się na liście wyborczej PiS za cztery lata. Lecz powrót do wzgardzonego zawodu będzie trudny, chyba nawet niemożliwy ze stemplem polityka. I to przegranego!

W telewizji można było zobaczyć przy różnych okazjach, że Prezes lubi Joannę z wzajemnością. Świadczy o tym mowa ciała i sposób uśmiechania się obojga do siebie. Nie dziwię się Prezesowi. Joanna da się lubić. I nie dziwię się Joannie. Prezes to jest gościu, jakich poza nim nie ma już na krajowej scenie. W tej sytuacji Joanna może zostać nieformalną Pierwszą Damą PiS, rzecz jasna tylko w sensie politycznym.

Łaska pańska na pstrym koniu jeździ. Zwłaszcza łaska Prezesa, jak przekonało się co najmniej kilka osób, które mu zaufały, chociaż owszem, niektóre nadużyły jego zaufania.  A weźmy także pod uwagę zawiść środowiska. Pewne panie poczują się zaniedbane i skupią zazdrość na naszej zbyt miłej, zbyt ładnej, zbyt inteligentnej koleżance. Niechaj strzeże się gniewu zawiedzionych kobiet. A jeszcze dojdą pasje polityczne i gotowe! Głowy Gorgony otoczą Joannę ze wszystkich stron. Sam ich wzrok zabija a przecież mają też języki.

Życzę Joannie, by przetrwała tę próbę mniej więcej w dobrym zdrowiu. Niech będzie z pozoru jak niewinna gołębica, a przebiegła jak lisica i podstępna jak żmija. Kiedy spotkamy się za kilka lat niech jej oczy nie będą kamienne a serce wystygłe. Niektórym to się udaje nawet w polityce. Trzymajmy kciuki za koleżankę. Kto umie, niech się po cichu za nią modli. A ja ślę serdeczności  jak dziennikarz, publicznie.

Artykuł ukazał się na stronie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Joanna Lichocka kończy współpracę z Telewizją Republika. Stanowisko redakcji

Joanna Lichocka wystartuje do Sejmu z list PiS