Ciekawe jak ludzie Tuska to odkręcą? Raport Romanowskiego opublikowała prestiżowa uczelnia z USA

"Kryptodyktatura" rozbita na części

Sprawa zaszczucia sędziego Dariusza Łubowskiego, który po 8 latach kierowania sekcją spraw karnych międzynarodowych w Sądzie Okręgowym w Warszawie został usunięty z tego stanowiska, zbulwersowała opinię publiczną. 

Minister Sprawiedliwości Waldemar Żurek, który jak do tej pory jest skoncentrowany jedynie na prześladowaniu członków opozycji, stracił zaufanie do sędziego Dariusza Łubowskiego i usunął go ze stanowiska, gdy ten uchylił Europejski Nakaz Aresztowania posła Posła Marcina Romanowskiego. Prokuratura przedstawiła słaby materiał dowodowy, a Interpol odmówił ścigania posła Romanowskiego. To jednak - co najbardziej musiało rozzłościć duet Żurek - Tusk, to słowa prawy o systemie, który stworzyli - czyli, jak ocenił go sędzia Łubowski  „kryptodyktaturze”. 

Teraz prestiżowa waszyngtońska instytucja Institute of World Politics opublikowała jego raport - „Dlaczego Polska jest niewygodna dla lewicowo-liberalnych elit europejskich? Analiza na przykładzie sprawy sędziego Dariusza Łubowskiego z Sądu Okręgowego w Warszawie”.

• To postanowienie stało się punktem wyjścia do przyjrzenia się wcześniejszym, głośnym orzeczeniom sędziego Łubowskiego – zwłaszcza tym, które pokazują, jak Polska w latach rządów konserwatywnych była realnym azylem dla rodzin i dzieci. W raporcie szczególne miejsce zajmują dwie sprawy pro-family: sprawa rodziny Lisovów oraz sprawa małżeństwa den Hertog i ich syna. To właśnie w tych postępowaniach widać, jak polski wymiar sprawiedliwości potrafił powiedzieć „nie” liberalnym systemom pieczy zastępczej, gdy w grę wchodziło dobro dziecka i elementarne prawa rodziców.

• W sprawie den Hertogów rodzice uciekli z Niderlandów do Polski, by chronić swojego syna odebranego im w ramach holenderskiego systemu. W sprawie Lisova Polska stała się miejscem ochrony ojca i jego córek przed brutalną ingerencją szwedzkiego systemu, który doprowadził do rozpadu rodziny. W obu przypadkach sednem było to samo: europejskie państwo opiekuńcze, działające pod ideologiczną presją, przeciwko rodzicom, oraz polska reakcja oparta na ochronie rodziny i dobra dziecka.

• W tym kontekście raport omawia kolejne głośne orzeczenie z października 2025 roku, kiedy to sędzia Łubowski odmówił Niemcom wydania obywatela Ukrainy podejrzewanego o udział w wysadzeniu Nord Stream. Ten zestaw spraw pokazuje konsekwencję: niezależność, odwaga i gotowość do wydawania rozstrzygnięć, które nie wpisują się w oczekiwania polityczne ani międzynarodowe naciski. Był za to orzeczenie co prawda publicznie chwalony przez premiera i ministra sprawiedliwości, choć wiele może wskazywać, że były to pozory: w rzeczywistości sędzia pokrzyżował im plany przekazania Ukraińca Niemcom.

• W kontekście wyżej wymienionych orzeczeń łatwiej zrozumieć postanowienie z grudnia 2025, którym sędzia Łubowski uchylił ENA wydany wobec mnie rok wcześniej – co wywołało „trzęsienie ziemi” w kręgach administracji Tuska. I jego niezwykle mocne uzasadnienie: zakwestionowanie wiarygodności oskarżeń, wskazanie na polityczne represje, naruszanie standardów państw cywilizowanych i anihilację wiarygodności prokuratury, oraz diagnoza stanu państwa jako „kryptodyktatury”, przy określeniu działań ministrów Tuska jako „nikczemnych”.

• Raport przypomina też, że w latach 2015–2023 Polska była realnym miejscem ochrony rodziny i dobra dziecka przed ideologiczną presją. We współpracy z Węgrami Polska była państwem, które konsekwentnie blokowało agendę woke w europejskiej przestrzeni prawnej – zwłaszcza w obszarze prawa rodzinnego (instytucjonalizacja związków jednopłciowych, jednopłciowe rodzicielstwo, surogacja, tzw. zmiana płci, ideologia gender w edukacji i systemie ochrony dzieci).

• Sędzia Łubowski orzeka od 1995 r. – nie da się więc przykleić mu etykiety „neo-sędziego”. Pracował też w okresie pierwszego rządu Tuska w Ministerstwie Sprawiedliwości w obszarze międzynarodowego obrotu prawnego. Poliglota, specjalista w sprawach transgranicznych; od 2018 r. kierował sekcją spraw karnych międzynarodowych w Sądzie Okręgowym w Warszawie – do 2026 roku, kiedy w ramach represji został usunięty.

• Od ponad dwóch lat globalistyczna administracja Tuska prowadzi systematyczną kampanię lawfare wymierzoną we wszystkich, którzy w okresie rządów konserwatywnych odpowiadali za obszar wymiaru sprawiedliwości. To, czego jesteśmy świadkami, to celowe wykorzystywanie systemu sprawiedliwości — a w istocie całego aparatu państwowego — jako narzędzia politycznej zemsty

— napisał na X Marcin Romanowski.

TUTAJ można znaleźć raport w języku polskim >>>

Źródło: Republika, X

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X