Biskup papieżem? To byłaby sensacja. Jest kandydat

W świecie katolickim, gdzie wybór papieża jest jednym z najważniejszych wydarzeń, nazwisko biskupa Athanasiusa Schneidera, pomocniczego biskupa archidiecezji Najświętszej Maryi Panny w Astanie w Kazachstanie, coraz częściej pojawia się w dyskusjach wśród konserwatywnych katolików. 

Choć od czasów Urbana VI w 1378 roku żaden biskup nie został wybrany na Stolicę Piotrową, niektórzy wierzą, że Schneider mógłby przełamać tę wielowiekową tradycję. 

Urodzony w 1961 roku w Tokmok w ówczesnej Kirgiskiej SRR, Athanasius Schneider pochodzi z rodziny Niemców nadczarnomorskich, która po II wojnie światowej została deportowana do obozu pracy w rosyjskim Uralu, a następnie osiedliła się w Kirgistanie. Wychowany w głęboko wierzącej rodzinie, Schneider już w młodości rozwijał miłość do Eucharystii, co ukształtowało jego duchowość w trudnych warunkach ateistycznego reżimu sowieckiego. Po wstąpieniu do zakonu Kanoników Regularnych Świętego Krzyża w Coimbrze przyjął imię Athanasius, nawiązujące do św. Atanazego, wielkiego obrońcy wiary w IV wieku.

Schneider jest znany jako jeden z najbardziej doniosłych głosów tradycjonalizmu w Kościele katolickim. Jako biskup pomocniczy w Astanie od 2006 roku, zyskał popularność wśród konserwatywnych katolików dzięki swoim jednoznacznym wypowiedziom na temat wiary, liturgii i współczesnych wyzwań Kościoła. Jego krytyka niektórych decyzji papieża Franciszka, w tym ograniczeń tradycyjnej Mszy łacińskiej w dokumencie Traditionis Custodes, przyniosła mu rozgłos, ale i oskarżenia o sprzeciwianie się papieskiemu autorytetowi.

Jednym z najbardziej dyskutowanych aspektów działalności Schneidera są jego wypowiedzi na temat masowej imigracji do Europy. W niedawnym materiale, który zyskał popularność w mediach społecznościowych, Schneider miał powiedzieć:

Oni nie są uchodźcami, to inwazja masowej islamizacji Europy!

W innym kontekście stwierdził, że imigranci „chcą zniszczyć historyczną kulturę Europy” i islamizować kontynent. Takie stanowisko spotkało się z entuzjazmem wśród niektórych środowisk konserwatywnych, które widzą w Schneiderze głos sprzeciwu wobec liberalnych trendów w polityce i Kościele. J

Relacje Schneidera z papieżem Franciszkiem są złożone. W styczniu 2025 roku biskup miał prywatną audiencję z papieżem, podczas której Franciszek wykazał się „wielką serdecznością”, a rozmowa dotyczyła „ważnych tematów życia Kościoła”. Pomimo tej uprzejmości, Schneider wielokrotnie publicznie krytykował pontyfikat Franciszka, szczególnie w kwestiach liturgicznych i doktrynalnych. W 2021 roku nazwał dokument Motu Proprio ograniczający tradycyjną Mszę „rażącym kontrastem” wobec zasad inkluzywności promowanych przez papieża. 

Wraz z kardynałem Raymondem Burke’em wydał w 2019 roku oświadczenie, w którym podkreślał obowiązek mówienia o „powszechnej dezorientacji doktrynalnej” w Kościele, co było pośrednią krytyką obecnego pontyfikatu. Te wypowiedzi sprawiły, że Schneider stał się bohaterem dla tradycjonalistów. 

Choć teoretycznie każdy ochrzczony mężczyzna może zostać wybrany na papieża, w praktyce konklawe od wieków faworyzuje kardynałów. Ostatnim biskupem wybranym na papieża był Urban VI w 1378 roku, a precedens ten jest odległy i związany z burzliwym okresem schizmy zachodniej. Współczesne konklawe wymaga konsensusu wśród kardynałów, którzy często szukają kandydata zdolnego do pogodzenia różnych frakcji w Kościele. Schneider, mimo popularności wśród konserwatywnych katolików, ma kilka przeszkód na drodze do papiestwa:

Brak statusu kardynała: Schneider nie jest kardynałem, co znacząco zmniejsza jego szanse. Choć historycznie zdarzały się wyjątki, współczesne konklawe preferuje kandydatów z grona kardynalskiego.

Polaryzujące poglądy: Jego ostre wypowiedzi, zwłaszcza na temat imigracji, mogą odstraszyć kardynałów z bardziej umiarkowanych lub progresywnych środowisk, którzy stanowią istotną część kolegium kardynalskiego.

Geopolityka: Pochodzenie z Kazachstanu, kraju o niewielkiej populacji katolickiej (ok. 1% społeczeństwa), może być postrzegane jako egzotyczne, ale również jako utrudnienie w zdobyciu szerokiego poparcia.

Z drugiej strony, Schneider ma oddaną bazę zwolenników, którzy widzą w nim „nowego św. Atanazego” – niezłomnego obrońcę wiary w czasach kryzysu. Posty na platformie X wskazują na rosnące poparcie wśród niektórych katolików: „Katolicy na całym świecie domagają się teraz, aby biskup Athanasius Schneider zastąpił papieża Franciszka”. Inni użytkownicy nazywają go „moim kandydatem na papieża” za jego wiarę i odwagę. 

Takie sentymenty, choć głośne, niekoniecznie odzwierciedlają opinię kolegium kardynalskiego, które podejmuje decyzję w konklawe.

Konserwatywni katolicy, rozczarowani liberalnymi reformami Franciszka, szukają kandydata, który przywróci tradycyjne wartości. Schneider, ze swoją charyzmą i jasnym przekazem, pasuje do tego obrazu, ale jego szanse pozostają niewielkie w obliczu bardziej umiarkowanych i znanych kardynałów, takich jak Péter Erdő z Węgier czy Luis Antonio Tagle z Filipin.

Ponadto, Schneider musiałby zyskać międzynarodową rozpoznawalność i poparcie wśród kardynałów z różnych kontynentów, co jest trudne dla biskupa z kraju o marginalnej obecności katolickiej. Jego krytyka masowej imigracji, choć popularna w niektórych kręgach, może być postrzegana jako zbyt konfrontacyjna w kontekście globalnego Kościoła, który stawia na dialog międzykulturowy i wsparcie dla migrantów.

Choć niektórzy marzą o nim jako o przyszłym papieżu, realia konklawe sprawiają, że jego szanse są minimalne. Minimalne nie oznacza jednak niemożliwe. Zwłaszcza u Boga. 

Źródło: Republika

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X