Ks. Isakowicz-Zaleski kontra Sakiewicz w polemice o sens ukraińskiej rewolucji
Na łamach tygodnika „Gazeta Polska” toczy się spór o sens ukraińskich protestów. Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski w felietonie pt. „Majdan to nie protest Solidarności” skrytykował formę, jaką przybrała rewolucja u naszego wschodniego sąsiada. Odpowiedział mu redaktor naczelny „Gazety Polskiej” Tomasz Sakiewicz, pisząc m.in.: „Polska ma interes w tym, by Ukraina oderwała się od Rosji, a Rosja broni swojego imperium, które zagraża Polsce”.
Od pewnego czasu osoby zafascynowane kijowskim protestem starają się postawić znak równości pomiędzy nim a protestem społecznym Solidarności z lat 80. – pisze ks. Isakowicz-Zaleski. Zdaniem księdza to porównanie jest nieprawdziwe. Po pierwsze, w Polsce, w przeciwieństwie do obecnej Ukrainy, działalność zarówno opozycjonistów, jak i zwykłych robotników oparta była na chrześcijańskich wartościach, a nie na przemocy. Nawet gdy do manifestantów strzelali podwładni Czesława Kiszczaka i Wojciecha Jaruzelskiego, mających krew na rękach. Ks. Jerzy Popiełuszko głosił za św. Pawłem: „Zło dobrem zwyciężaj”– czytamy w jego felietonie. Ks. Isakowicz-Zaleski podkreśla, że „tego na Majdanie nie ma, a demonstranci odpowiadają Berkutowi koktajlami Mołotowa.
Autor tekstu „Majdan to nie protest Solidarności” twierdzi, że Ukraińcy sami wybrali sobie swoich przedstawicieli i tym różnią się od Solidarności, która protestowała przeciwko „władzy przyniesionej na sowieckich czołgach”. Naród ukraiński sam wybrał prezydenta Janukowycza oraz partie, w tym dwie skrajne: postkomunistyczną i nacjonalistyczną. Przepraszam za określenia, ale „widziały gały, co brały” – pisze ks. Isakowicz-Zaleski. Jak też uzupełnia: Jeśli naród uważa, że rządzący zawiedli lub okazali się zwykłymi gangsterami, to zmiana powinna nastąpić w sposób cywilizowany, czyli za pomocą pokojowego protestu i kartki wyborczej.
Tomasz Sakiewicz w polemice z księdzem podkreśla, że duchowny, krytykując sytuację na Ukrainie, „poszedł o krok dalej”. Już nie chodzi o pamięć ofiar nacjonalistów, ale podważanie prawa tego narodu do samostanowienia. Mówienie o wolnych wyborach w rosyjskiej strefie wpływów to ponury dowcip. Hitlera też wybrano w demokratycznym głosowaniu i należy żałować, że nikt go nie obalił – pisze redaktor naczelny „GP”. Sakiewicz przypomina, że właśnie za przemoc krytykowano wszystkie polskie powstania. Pokojowe nie były i podważały władzę, która uważała się za legalną, nawet z woli Boga – dodaje.
