Papież Franciszek na peryferiach świata – podróże pełne sensu

Sri Lanka i Filipiny – początek drogi miłosierdzia (2015)

W Azji zaczął. W kraju pogrążonym w powojennym podziale, na Sri Lance, apelował:

„Niech przeszłość nie zatruwa przyszłości”. 

W Tacloban na Filipinach – mieście zniszczonym przez tajfun – przyszedł wśród deszczu i łez, by wypowiedzieć jedno zdanie, które zapadło w serca: 

„Przyszedłem, by być z wami”.

Bośnia i Hercegowina – pokój wam (2015)

W Sarajewie, „Jerozolimie Zachodu”, odprawił Mszę na stadionie. Nie było tam politycznych deklaracji, tylko wołanie o wspólnotę:

 „Nie pozwólmy, by przeszłość trzymała nas w niewoli”.

 Spotkał się z duchownymi wszystkich religii – i pokazał, że modlitwa o pokój może być silniejsza niż pamięć wojny.

Ekwador, Boliwia, Paragwaj – sumienie Ameryki Łacińskiej (2015)

W Guayaquil i Quito mówił o rodzinie i ekologii. W Boliwii – podczas historycznego spotkania Światowych Ruchów Ludowych - grzmiał:

 „Chcemy zmiany struktur!”. 

W Paragwaju – kraju pełnym ran i biedy – apelował:

 „Nigdy więcej bratobójczej wojny!”.

Afryka: kontynent nadziei i bólu (2015, 2019, 2023)

W Nairobi, Entebbe, Bangi, Kinszasie, Dżubie – zawsze ten sam gest: bliskość. W slumsach, sanktuariach, na stadionach. W Republice Środkowoafrykańskiej zaczął Rok Miłosierdzia. 

W Kinszasie wołał:

 „Niech Afryka nie będzie kopalnią do eksploatacji!”. 

W Sudanie Południowym – wspólnie z anglikańskim i prezbiteriańskim przywódcą – prosił o pokój.

Grecja – obóz na Lesbos (2016)

Z patriarchą Bartłomiejem i arcybiskupem Hieronimem zjedli obiad z uchodźcami. Nie wygłosili mów. Po prostu byli. A Franciszek wrócił do Rzymu z trzema rodzinami Syryjczyków. Bo, jak mówił, „migrant to nie liczba, to twarz”.

Mjanma i Bangladesz – tam, gdzie cisza krzyczy (2017)

W Birmie – milczał o Rohindżach, bo taki był układ. Ale w Bangladeszu – spojrzał w oczy ofiarom i powiedział: 

„Proszę o przebaczenie”. 

Spotkanie z 18 uchodźcami było cichym gestem, który przebił wszystkie dyplomatyczne protokoły.

Mozambik, Madagaskar, Mauritius – siewca pokoju (2019)

Msza z milionem wiernych w Antananarywie. Apel o pojednanie w Maputo. Spotkanie z ubogimi w Akamasoa – mieście przyjaźni zbudowanym na śmietniku. W każdym kraju jedno przesłanie: 

„Pokój rodzi się z nadziei, nie z siły”.

Irak – pielgrzym pokoju (2021)

W cieniu pandemii, w cieniu zamachów, odwiedził Mosul i Bagdad. Spotkał się z ajatollahem Al-Sistanim w Nadżafie. W Ur, miejscu Abrahama, mówił:

 „Wszyscy jesteśmy braćmi”. 

Odwiedził chrześcijan, którzy przeżyli ISIS, i zachęcał ich, by wrócili – nie z przymusu, ale z godności.

Demokratyczna Republika Konga – krzyk serca (2023)

Msza dla miliona wiernych, spotkanie z ofiarami przemocy. Potępienie grabieży, korupcji, obojętności. Ale też modlitwa i cisza, która mówiła więcej niż tysiące słów.

Indonezja, Papua, Timor, Singapur – ostatnia pielgrzymka (2024)

Do największego kraju muzułmańskiego świata przybył z przesłaniem harmonii. W Papui odwiedził dzieci ulicy. W Timorze – najbardziej katolickim kraju Azji – wołał: 

„Niech wiara stanie się waszą kulturą”. 

W Singapurze – mówił o jedności w świecie rozpadających się wspólnot.

Zamiast końca – początek

Nie sposób opisać każdej wizyty. Ale wszystkie miały jeden wspólny mianownik: być z tymi, którzy nie mają głosu. Nie głosić z odległości. Ale zejść. Uklęknąć. Zamilknąć, by usłyszeć.

Franciszek nie pozostawił po sobie nowej doktryny. Ale pozostawił mapę bólu świata – i Kościół, który nie boi się tego bólu dotykać.

Źródło: Republika/eKAI.pl

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X