NASA: Gigantyczna góra z czasów Reagana na skraju całkowitego rozpadu
Największa z kiedykolwiek monitorowanych przez naukowców gór lodowych A-23A, która oderwała się od Antarktydy w 1986 roku i wówczas była dwukrotnie większa od stanu Rhode Island, znajduje się obecnie na granicy całkowitego rozpadu – poinformowała NASA. Obecnie dryfuje na południowym Atlantyku pomiędzy wschodnim wybrzeżem Ameryki Południowej a wyspą Georgia Południowa, a jej powierzchnia zmniejszyła się do około 456 mil kwadratowych.
Według Narodowego Centrum Lodowego USA (U.S. National Ice Center) oraz obserwacji NASA, gigantyczna góra lodowa A-23A, która oderwała się od szelfu Filchner-Ronne na Antarktydzie w 1986 roku (w czasach prezydentury Ronalda Reagana), znajduje się obecnie w końcowej fazie istnienia. W momencie oderwania miała powierzchnię ponad 1500 mil kwadratowych (ok. 3900 km²). Na początku 2026 roku pozostało z niej już tylko około 456 mil kwadratowych (ok. 1180 km²), choć wciąż jest jedną z największych gór lodowych dryfujących na świecie – większym niż powierzchnia Nowego Jorku.
Źródło: góra lodowa A-23A - NASA
Źródło: góra lodowa A-23A - screenshots
W ostatnich miesiącach 2025 roku A-23A przeszła do cieplejszych wód południowego Atlantyku, co przyspieszyło topnienie. Satelita NASA uchwycił ją 26 grudnia 2025 roku, a dzień później astronauta na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej sfotografował rozległe jeziora roztopowe na powierzchni, które przybrały intensywnie niebieski kolor. Naukowcy wskazują, że charakterystyczne niebiesko-białe pasy widoczne na zdjęciach to stare struktury powstałe setki lat temu, gdy lód był jeszcze częścią lodowca sunącego po skalnym podłożu Antarktydy.
Zdaniem emerytowanego naukowca Chrisa Shumana z University of Maryland Baltimore County fakt, że te struktury są wciąż widoczne po dekadach topnienia i opadów śniegu, jest bardzo imponujący. NASA poinformowała również, że pod ciężarem zgromadzonej wody roztopowej na powierzchni doszło do tzw. „wyrzutu” (blowout) – woda przebiła się przez krawędź, powodując dalsze osłabienie struktury.
Według prognoz naukowców, w tym Chrisa Shumana, A-23A najprawdopodobniej nie przetrwa australijskiego lata (grudzień–luty), a jego całkowity rozpad może nastąpić w ciągu dni lub najwyżej kilku tygodni. Historia A-23A jest wyjątkowo długa i pouczająca dla glacjologów. Przez ponad 30 lat dryfował w płytkich wodach Morza Weddella, uwięziony w płytkiej wodzie. Dopiero w 2020 roku uwolnił się, wpadł w wir oceaniczny, następnie skierował się na północ, niemal zderzając się z wyspą Georgia Południowa, by ostatecznie wyjść na otwarte wody, gdzie w 2025 roku zaczął się gwałtownie rozpadać.
Źródło: Republika
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube
Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB
Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X
