Dwóch papieży w Watykanie. Historyczna relacja za Spiżową Bramą
Franciszek był pierwszym papieżem od setek lat, który codziennie doświadczał obecności swojego poprzednika – papieża emeryta Benedykta XVI. Ta wyjątkowa sytuacja miała miejsce za murami Watykanu i stanowiła milczące świadectwo przełomu w historii Kościoła.
Abdykacja, która zmieniła dzieje papiestwa
Gdy Benedykt XVI ogłosił swoją rezygnację z urzędu 11 lutego 2013 roku, świat wstrzymał oddech. Po raz pierwszy od średniowiecza papież dobrowolnie ustąpił z tronu Piotrowego, otwierając zupełnie nowy rozdział w historii papiestwa. Już miesiąc później wybrano jego następcę – Jorge Mario Bergoglio, który przyjął imię Franciszka.
Od tego momentu w Watykanie rozpoczęła się niecodzienna koegzystencja dwóch papieży. Benedykt zamieszkał w klasztorze Mater Ecclesiae, znajdującym się zaledwie kilkaset metrów od Domu Świętej Marty, gdzie rezydował papież Franciszek.
Szacunek na dystans
Relacja pomiędzy Franciszkiem a Benedyktem XVI była pełna wzajemnego szacunku, choć nie miała charakteru głębokiej, osobistej więzi. Papież Franciszek wielokrotnie wypowiadał się o swoim poprzedniku z najwyższym uznaniem, nazywając go „ojcem i bratem”, podkreślając jego pokorę i siłę duchową.
— „Dziękuję ci za twoje wiarygodne świadectwo i spojrzenie, które nieustannie kieruje się ku perspektywie Boga” — mówił papież Franciszek o swoim poprzedniku.
Obaj papieże od samego początku reprezentowali różne wrażliwości teologiczne. Benedykt XVI, wcześniej kardynał Joseph Ratzinger, był wybitnym intelektualistą i strażnikiem ortodoksji. Jego nauczanie cechowało się precyzją, umiłowaniem tradycji i głęboką troską o nienaruszalność doktryny katolickiej. Franciszek z kolei wszedł na Stolicę Piotrową z duszpasterskim zacięciem, otwierając Kościół na dialog z peryferiami, podejmując tematy społeczne, ochrony klimatu i reform instytucjonalnych.
Nieoficjalnie mówiło się o różnicach zdań, które miały pojawić się między papieżami w kontekście niektórych decyzji doktrynalnych. Chodziło zwłaszcza o dokument „Traditionis custodes”, ograniczający możliwość odprawiania Mszy trydenckiej oraz o kwestię celibatu księży, która była otwarcie dyskutowana w czasie Synodu Amazońskiego.
Choć żadna ze stron nigdy nie potwierdziła tych rozbieżności publicznie, media watykańskie spekulowały, że Benedykt miał mieć zastrzeżenia co do niektórych reform swojego następcy. Mimo to, obaj papieże zachowywali pełną kurtuazję i nie dopuścili do żadnego publicznego konfliktu.
Dziedzictwo, które pozostaje
Po śmierci Benedykta XVI 31 grudnia 2022 roku, papież Franciszek mówił o nim jako o „człowieku wielkiej wiary i pokory”. Z uznaniem odnosił się do decyzji o abdykacji, uznając ją za odważny akt sumienia.
Franciszek znalazł się w wyjątkowej sytuacji. Uczestniczył w pogrzebie swojego poprzednika, co było momentem nie tylko symbolicznym, ale też głęboko duchowym — akt oddania czci przez następcę temu, który zrezygnował z najwyższej posługi Kościoła katolickiego dla dobra wspólnoty.
Uroczystości pogrzebowe Benedykta XVI odbyły się 5 stycznia 2023 roku na placu św. Piotra i przyciągnęły wiernych z całego świata. Franciszek przewodniczył Mszy świętej w obecności kardynałów, biskupów, głów państw i tysięcy pielgrzymów. Był to obraz niezwykły: urzędujący papież, żegnający w modlitwie swojego poprzednika, który przez blisko dekadę żył w cieniu, oddając się ciszy i kontemplacji w modlitwie.
Śmierć papieża Franciszka ponownie skierowała uwagę wiernych, duchowieństwa i komentatorów na wyjątkowe dziedzictwo, jakie obaj pozostawili po sobie. To dwie zupełnie różne osobowości, dwa odmienne style sprawowania posługi Piotrowej, ale wspólne pragnienie służby Kościołowi w prawdzie i odpowiedzialności.
Źródło: Republika
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube
Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB
Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X
