Zabieg na sercu 24-tygodniowego płodu. Pierwszy taki w historii

W Instytucie Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi, we współpracy z warszawskimi kardiologami prof. Joanną Szymkiewicz-Dangel i dr. Adamem Koleśnikiem, wykonano pierwszy zakończony sukcesem zabieg poszerzenia zastawki aortalnej u 24-tygodniowego płodu. To pierwszy taki zabieg w historii tej placówki.

Zabieg poszerzenia zastawki aortalnej, uratował 24-tygodniowy płód i zwiększył szansę na kontynuowanie skutecznego leczenia po przyjściu na świat. Wszystko dzięki współpracy specjalistów z Zakładu Kardiologii Perinatalnej i Wad Wrodzonych Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie i łódzkiego Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki.

- Serce 24-tygodniowego płodu ma dwa centymetry, a zastawka dwa milimetry. Do lewej komory pracującego serca dostajemy się z zewnątrz - przez powłoki brzuszne ciężarnej, przez macicę i nakłucie klatki piersiowej płodu. To jest zegarmistrzowski, precyzyjny zabieg, zwłaszcza jego wykończenie, czyli wprowadzenie przez kardiologa interwencyjnego balonu poszerzającego zastawkę – wyjaśnił prof.  Krzysztof Szaflik, szef Kliniki Ginekologii, Rozrodczości i Terapii Płodu oraz Diagnostyki i Leczenia Niepłodności w ICZMP.

Celem zabiegu wewnątrzmacicznego było uratowanie wydolności krążenia i tym samym, ale również ocalenie lewej komory serca. Ma to pomóc w operacji noworodka po jego przyjściu na świat, aby miał czynne obie komory.

- Bez naszej interwencji losy takiego dziecka już w czasie ciąży stoją pod dużym znakiem zapytania - może ono zginąć – mówił prof. Krzysztof Szaflik z ICZMP.

Czas trwania zabiegu wynosi kilkanaście minut i można go przeprowadzić wtedy, gdy płód jest ułożony klatką piersiową do przodu. Tutaj lekarze musieli czekać kilkadziesiąt minut na to, aby malutki pacjent przyjął odpowiednią pozycję.

Po wykonanym zabiegu zauważono poprawę funkcjonowania lewej komory. Ciężarną mamę po kilku dniach wypisano do domu. Kobieta jest pod stałą kontrolą kardiologiczną.

Wady serca są najczęstszymi wadami wrodzonymi; występują u 1 na 100 urodzonych noworodków.