Twaróg wędzony na liście produktów chronionych w Unii Europejskiej.Komisja Europejska zatwierdziła nadanie polskiemu „twarogowi wędzonemu” oznaczenia Gwarantowana Tradycyjna Specjalność
Komisja Europejska zatwierdziła w środę oznaczenie Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (TSG) dla "twarogu wędzonego" z Polski. TSG jest jednym z unijnych oznaczeń, obok takich jak Chroniona Nazwa Pochodzenia (PDO) czy Chronione Oznaczenie Geograficzne (PGI).
"Twaróg wędzony to specjalny rodzaj niedojrzewającego sera twarogowego, który jest tradycyjnie produkowany od około 40 lat. Ser wytwarzany jest z mleka krowiego. Wytwarzanie, wygląd, kolor i smak nadają +twarogowi wędzonemu+ jego tradycyjny charakter. Metoda produkcji opiera się na tradycyjnych procesach: wędzeniu sera na gorąco dymem ze spalania wyselekcjonowanych drzew liściastych, soleniu sera na sucho czy zanurzaniu sera w solance" - czytamy w komunikacie Komisji Europejskiej.
Oznaczenie Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (TSG) jest nadawane kategorii produktów chronionych ze względu na tradycyjny sposób produkcji, skład lub wykonanie z tradycyjnych surowców. W przeciwieństwie do wyrobów z dwóch innych kategorii - Chroniona Nazwa Pochodzenia (PDO) czy Chronione Oznaczenie Geograficzne (PGI) - mogą one być produkowane na całym terenie kraju składającego wniosek o rejestrację.
#MRiRW: Twaróg wędzony na liście produktów chronionych w UE. https://t.co/dWDvQMRRMY pic.twitter.com/tqPdTtbboO
— PAP MediaRoom: Komunikaty (@MR_komunikaty) September 11, 2023
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi informuje:Twaróg wędzony jest 46 polskim produktem chronionym w Unii Europejskiej. Produkt trafił do unijnego rejestru gwarantowanych tradycyjnych specjalności 6 września 2023 r.
O produkcie
Twaróg wędzony to szczególny rodzaj sera twarogowego niedojrzewającego. Metoda produkcji opiera się na wywodzących się z tradycyjnych procesów
• wędzeniu sera na gorąco dymem pochodzącym ze spalania drewna wybranych drzew liściastych;
• soleniu poprzez nacieranie sera solą albo zanurzanie sera w solance.
Historia twarogu wędzonego
Pierwsze wzmianki na temat wędzenia twarogu pochodzą z 1837 r. Wówczas nazywano go „serem zrobionym sposobem zwyczajnym”. Autor publikacji na ten temat, Antoni Waga, pisał, że serowi zrobionemu tzw. sposobem zwyczajnym można poprzez wędzenie nadać przyjemny smak, a zarazem ochronić go przed pleśnieniem i gniciem. Przestrzega również przed wędzeniem w zbyt wysokiej temperaturze, co mogłoby doprowadzić do powstania pęcherzy albo rozpuszczenia się produktu.
Uwaga ta jest ciągle aktualna, ponieważ dobranie odpowiedniej temperatury i czasu wędzenia twarogu wymaga wiedzy i doświadczenia technologicznego. W ówczesnych czasach używano gałęzi jałowca. Jednakże w miarę postępu technologicznego drewno to zostało zastąpione drewnem drzew liściastych (bukowych i olchowych).
Podstawa prawna
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/1689 z dnia 30 sierpnia 2023 r. rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę „Twaróg wędzony” (Dz. Urz. UE z 5 września 2023 r.).
UWAGA: komunikaty publikowane są w serwisie PAP bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe.
