Ciekawość człowieka nie zna granic. O kryptach, grobach i sztuce funeralnej z dr hab. Kozłowskim
Barok niewątpliwie kojarzy się nam z sztuką funrealną. Portrety trumienne, grobowce, a przede wszystkim wszechobecny motyw „memento mori”. Nasze dzisiejsze pochówki już tak nie wyglądają. Co w sarmackiej krypcie robi antropolog fizyczny, czyli tak zwany specjalista od biologii człowieka?
- Uzupełnia zespół interdyscyplinarny, bo tylko taki okazuje się skuteczny z poznawczego punktu widzenia. Tu na przykład podczas naszych niedawnych badań krypt kościoła farnego w Końskowoli przez zespół naukowców z UMK, od strony archeologicznej nad wszystkim czuwała pani profesor Małgorzata Grupa z Instytutu Archeologii UMK, z kolei w stare manuskrypty, parafialne księgi metrykalne, które się zachowały, zagląda archiwista i historyk profesor Wiesław Nowosad, również z UMK w Toruniu. Natomiast ja zajmuję się wszystkim, co znajdujemy w kryptach poza przedmiotami należącymi do sfery kultury. Czyli przede wszystkim szczątkami ludzkimi. Tych, którzy te krypty fundowali, a później w tych kryptach znaleźli spokój, albo i nie, bo to różnie z tym bywa. - powiedział dr hab. Tomasz Kozłowski, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, specjalista w zakresie antropologii fizycznej i osteologii.
- Znajdujemy wiele szczątków z urazami pobitewnymi, głównie głowy i kończyn. Wydaje się, że choć medycyna była na dużo niższym poziomie, radziła sobie z tymi obrażeniami nieźle. Im bardziej cofamy się w przeszłość, nawet do średniowiecza i dalej, to większość otworów wyciętych w czaszce nosi ślady wygojenia. Czaszki bywały trepanowane kilkukrotnie. Natomiast w XIX wieku niemal 100 proc. ludzi po takim zabiegu umierało – mówi dr hab. Tomasz Kozłowski.
- Oczywiście żołdacy obcy, którzy plądrowali nasz kraj, plądrowali i pochówki. O tyle jest to interesujące, że ja nie znam w Polsce krypty z tych, które sam badałem czy oglądałem, żeby ona nie była w jakiś sposób zdemolowana czy rozszabrowana. Dotyczyło to przecież nawet pochówku w Brodnicy królewny Anny Wazówny, gdzie wojska - nomen omen szwedzkie grobu nie oszczędziły. Nie sądzę, aby oni ją chcieli w jakiś sposób sprofanować, kierowała nimi raczej chciwość. Bo pokutują zupełnie nieprawdziwe wyobrażenia o pochówkach królewskich czy magnackich, w których jakoby miałoby się dać znaleźć jakieś nieprzebrane skarby - dodał ekspert.
Dokonano już rekonesansu w Łukowie, Radzyniu Podlaskim oraz badań w Szczuczynie. Naukowcy mają nadzieję na grant, który umożliwi i pozwoli kontynuować rozpoczęte działania. Dalsze plany odkrywców zaplanowane są na wschodzie Polski.
Najnowsze
Czym zaskoczy nas pogoda przez najbliższe dwa dni?
Jak Tusk po wecie prezydenta Nawrockiego będzie chciał cenzurować niewygodne dla rządu treści?
Papież Leon XIV wrócił do swojej dawnej diecezji: Czuję się jak w domu