Borowski: "Pożyczka moskiewska" to jaskrawy element zdrady!

– Nagle okazuje się, że dzieje się coś, czego kompletnie nie doceniałem. Zmiana ordynacji wyborów, ocaliliśmy iluś posłów dla komunistów, żeby jednak mieli te 2/3 w Sejmie. Potem okazuje się, że wybierają Jaruzelskiego na prezydenta, byłem oniemiały. Nasi nominaci mogli albo wyjść z sali, albo głosować przeciw. Ludzi, którzy protestują przeciw leje się ich jak za ZOMO-wskich czasów. Inne przykłady, że Józef Szaniawski siedzi do końca 1989 r., a jak PZPR jest rozwiązywany to nas się znowu leje. Pytamy - co się dzieje? Wygraliśmy te wybory, czy nie? A sprawa pożyczki to jawna zdrada. Mogę powtórzyć wszystko za panem Cenckiewiczem – dodaje nasz gość.

"Majątek PZPR nie był budowany ze składek, nawet jeśli było tam 3 miliony ludzi"

– Ta pożyczka jest najbardziej jaskrawym i widocznym elementem zdrady. Ona jest wzięta w tajnych służbach moskiewskich, od imperium, które nas zniewalało i trzymało pod kontrolą. Stamtąd brać pożyczkę na funkcjonowanie… Gdy rzeczywiście wtedy był wymiar sprawiedliwości niepodległego państwa to takie sumy przekazywane przez służby wrogiego mocarstwa byłyby dowodami zdrady, a tutaj takie śledztwo umorzono. Jeżeli nie pożycza się pieniędzy na procent, a KGB nie musiała zarabiać, to znaczy, że budowała strefę wpływów. Postawiła na ludzi, na swoich bliskich przyjaciół, znajomych, którzy z nimi biesiadowali, przypomnę biesiadowanie Ałganowa z Oleksym. Oni się znali, współpracowali. W interesie KGB i później FSB było to, żeby tu mieć najsilniejszą agenturę wpływu. Cała operacja się powiodła, bo już wkrótce ta socjaldemokracja wygrała wybory, a Józef Oleksy został premierem – dodaje nasz rozmówca.

Kto zyskał na transformacji ustrojowej? – Obłowiła się wąska grupa. Majątek PZPR nie był budowany ze składek, nawet jeśli było tam 3 miliony ludzi. Pamiętajmy, że było powołane wielkie przedsiębiorstwo prasowe RUCH, które finansowało PZPR. Zasadnicza sprawą jest to, że mówimy o ustawie dezubekizacyjnej, że obniżamy do średniej krajowej emerytury UB-ekom. Tak naprawdę głową interesu nazywała się PZPR. Ludzie, którzy byli w komitetach centralnych, wojewódzkich, politycznych, to były ważne persony, które decydowały co się na danym terenie działo – zakończył Adam Borowski.