Zamurowali kardynałów, konklawe w Niemczech i nieznane historie

Formalnie konklawe zostało ustanowione w 1274 roku przez papieża Grzegorza X, aby zapobiec przedłużającym się okresom Sede Vacante (wakansu Stolicy Apostolskiej) i ingerencji zewnętrznych sił. Konklawe, które rozpoczęło się 7 maja, mające wybrać 267. papieża, będzie 76. w formie, jaką znamy dzisiaj i 26. odbywającym się pod freskiem Sądu Ostatecznego Michała Anioła w Kaplicy Sykstyńskiej.

Na przestrzeni wieków, procedura wyboru papieża ulegała stopniowym zmianom. Pierwsze istotne zmiany wprowadził papież Mikołaj II w 1059 roku bullą In nomine Domini, która zastrzegła prawo wyboru papieża wyłącznie dla kardynałów. Wcześniej, w wyborze następcy Piotra brała udział społeczność kościelna: duchowieństwo oceniało kandydatów proponowanych przez wiernych, a biskupi dokonywali wyboru. Na proces wyborczy duży wpływ miały również zewnętrzne interwencje i wpływy polityczne.

W 1179 roku papież Aleksander III promulował konstytucję Licet de vitanda, wprowadzając wymóg większości dwóch trzecich głosów, który obowiązuje do dziś.

Formalne ustanowienie konklawe, jako odosobnionego zgromadzenia, miało miejsce w 1274 roku, gdy papież Grzegorz X wydał konstytucję Ubi periculum. Nakazywała ona zamknięcie kardynałów "cum clave" (pod kluczem), aby mogli skupić się na wyborze nowego zwierzchnika Kościoła Katolickiego "bez żadnej politycznej lub osobistej ingerencji". Bezpośrednim powodem był fakt, że wybór samego Grzegorza X w Viterbo trwał prawie trzy lata (1268-1271) z powodu zewnętrznych wpływów. Według podań, mieszkańcy Viterbo zamurowali kardynałów w pałacu, aby przyspieszyć wybór.

Pierwsze oficjalne konklawe, zgodnie z Ubi periculum, odbyło się w Arezzo w 1276 roku, prowadząc do wyboru Innocentego V. W 1621 roku papież Grzegorz XV wprowadził wymóg tajnego i pisemnego głosowania. W 1904 roku Pius X zniósł wszelkie roszczenia do prawa wykluczenia (veto) i wprowadził obowiązek zachowania tajemnicy na temat wszystkiego, co dzieje się podczas konklawe, nawet po jego zakończeniu.

Po II wojnie światowej, w 1945 roku, papież Pius XII wydał konstytucję apostolską Vacantis Apostolicae Sedis, wprowadzając nowe zasady. Z chwilą wakansu Stolicy Apostolskiej, wszyscy kardynałowie, w tym Sekretarz Stanu i Prefekci Kongregacji, przestają pełnić swoje obowiązki, z wyjątkiem Kamerlinga, Penitencjarza Większego i Wikariusza Rzymu. Później, w Motu proprio Ingravescentem Aetatem, papież Paweł VI zarządził, że tylko kardynałowie poniżej 80 roku życia mogą głosować.

Pierwsze konklawe w Kaplicy Sykstyńskiej odbyło się w 1492 roku. Od 1878 każde konklawe odbywa się tam. Wcześniej elekcje papieskie miały miejsce w różnych miejscach, głównie w Rzymie, ale 15 z nich odbyło się poza Wiecznym Miastem. Konklawe w latach 1314-16 odbyło się we Francji, a sto lat później, konklawe w latach 1415-17 odbyło się w Niemczech.

W swojej konstytucji apostolskiej Universi Dominici Gregis papież Jan Paweł II potwierdził Kaplicę Sykstyńską jako oficjalne miejsce wyboru nowego papieża.

Długość trwania konklawe jest różna. Najdłuższy wybór w historii, Grzegorza X, trwał dwa lata i dwa miesiące. Z drugiej strony, konklawe w 1503 roku trwało zaledwie kilka godzin i doprowadziło do wyboru papieża Juliusza II. Konklawe, które wybrało papieża Franciszka w 2013 roku, trwało stosunkowo krótko: został wybrany 13 marca po pięciu głosowaniach w ciągu mniej niż dwóch dni.

Zazwyczaj nowo wybrany papież pojawia się na balkonie, aby powitać tłum na Placu Świętego Piotra w ciągu godziny od dymu wydobywającego się z komina nad Kaplicą Sykstyńską.

Chociaż każdy papież w ciągu ostatnich kilku wieków był kardynałem, nie jest to wymóg konieczny. Ostatnim papieżem mianowanym, który wcześniej nie był kardynałem, był Urban VI w 1378 roku.

Źródło: Republika/VaticanNews

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X