Wniosek o postawienie prezesa NBP przed Trybunałem Stanu okazał się bublem prawnym

Pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej prezesa Narodowego Banku Polskiego prof. Adama Glapińskiego przed Trybunałem Stanu, od początku było jednym z priorytetów nowej sejmowej większości. Pod koniec marca br. grupa 191 posłów złożyła do Sejmu wstępny wniosek w tej sprawie. Dokument zawierał osiem zarzutów, m.in. brak apolityczności przed wyborami parlamentarnymi, a także wprowadzenie w błąd co do ostatecznych wyników finansowych banku centralnego za ubiegły rok.  

22 maja na zamkniętym posiedzeniu Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej odbyła się dyskusja na temat opinii dla marszałka Sejmu Szymona Hołowni, podczas której stwierdzono, że wniosek ten spełnia wymogi formalne. Następnego dnia Prezydium Sejmu skierowało wstępny wniosek o postawienie przed Trybunałem Stanu prezesa NBP do Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. Wraz z wnioskiem, marszałek Sejmu Szymon Hołownia skierował pismo do przewodniczącego Komisji, posła Zdzisława Gawlika, w którym wskazał na możliwe wady prawne w nim występujące. 

W piśmie czytamy, że „w ocenie służb prawnych Kancelarii Sejmu (opinie Biura Legislacyjnego oraz Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji) istnieją wątpliwości czy wstępny wniosek, w kształcie przedłożonym przez wnioskodawców, spełnia warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia (art. 6 ust. 5 ustawy)”. Dokłada treść art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu, na którą powołuje się marszałek Sejmu Szymon Hołownia brzmi: „Wstępny wniosek o postawienie w stan oskarżenia lub o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu *musi* spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia i zawierać podpisy wszystkich wnioskodawców, a także wskazywać osobę upoważnioną do występowania w imieniu wnioskodawców w dalszym postępowaniu przed organami Sejmu”.  

Zdaniem marszałka w treści dwóch opinii zewnętrznych – zamówionych przez Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej za pośrednictwem Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji: „autorzy tych ekspertyz (…) ignorują istnienie art. 13 ust. 3b ustawy, który expressis verbis wskazuje przypadek, w którym to wstępny wniosek staje się aktem oskarżenia przed Trybunałem Stanu”.

"W zaistniałej sytuacji ocena skutków uchybień formalnych, obciążających wstępny wniosek, dla skuteczności prawnej działań Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej należeć może w przyszłości do Trybunału Stanu" – napisano. 

Według obowiązujących przepisów, jeśli wstępny wniosek nie odpowiada warunkom określonym w ustawie, Marszałek Sejmu, w uzgodnieniu z Prezydium Sejmu, po zasięgnięciu opinii Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, powinien wezwać reprezentanta wnioskodawców, do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres jego uzupełnienia. Jeśli wniosek nie zostanie uzupełniony w terminie oraz w wymaganym zakresie, Marszałek Sejmu powinien postanowić o "pozostawieniu wniosku bez biegu".

Poniżej pełna treść listu: