WAŻNA ROCZNICA. 37 lat temu Prezydentem Polski został Ryszard Kaczorowski
O tej dacie wielu już zapomniało, a szkoda, gdyż w naszej historii - historii legalnych władz Rzeczypospolitej - jest bardzo ważna. 19 lipca 1989 roku prezydentem RP został Ryszard Kaczorowski. Na mocy obowiązującej Konstytucji RP z 1935 roku (tzw. "konstytucji kwietniowej") wyznaczył go na to stanowisko piąty Prezydent RP na uchodźstwie, Kazimierz Sabbat. Ryszard Kaczorowski został ostatnim, szóstym, prezydentem RP poza granicami kraju. Prezydentem w pełni legalnym, na podstawie przepisów dotąd nie uchylonej Konstytucji.
Ryszard Kaczorowski urodził się 26 listopada 1919 roku w Białymstoku. Był politykiem, działaczem społecznym i harcerzem, a w latach 1989–1990 szóstym prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie.
Długo by wyliczać funkcje i działania podejmowane przez tego wybitnego Polaka i patriotę. Komendant chorągwi Szarych Szeregów w Białymstoku w 1940, honorowy harcmistrz Rzeczypospolitej, żołnierz Armii Andersa; weteran kampanii włoskiej, w tym bitwy o Monte Cassino, po 1945 na emigracji, członek Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej. Był ostatnim prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie.
Od najmłodszych lat należał do harcerstwa. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną tworzył Szare Szeregi, gdzie pełnił funkcję komendanta Okręgu Białostockiego. Był łącznikiem między Szarymi Szeregami a Komendantem Związku Walki Zbrojnej. 17 lipca 1940 roku aresztowany przez NKWD i więziony w Białymstoku oraz w Mińsku, gdzie po dwudniowym procesie 1 lutego 1941 roku skazany na karę śmierci przez Najwyższy Sąd Białoruskiej Republiki Radzieckiej. Po stu dniach pobytu w celi śmierci 10 maja sąd ZSRR zamienił wyrok na dziesięć lat łagrów. Wywieziony na Kołymę, odzyskał wolność po podpisaniu układu Sikorski-Majski. W marcu 1942 roku wstąpił do Armii Polskiej w ZSRR formowanej przez generała Andersa. W czasie kampanii włoskiej, w stopniu starszego strzelca, walczył w szeregach 3 Karpackiego batalionu łączności należącego do 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Między innymi wziął udział bitwie o Monte Cassino.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie ukończył Szkołę Handlu Zagranicznego. Przez 35 lat pracował jako księgowy.
Ryszard Kaczorowski aktywnie działał w ZHP na emigracji. W 1946 roku został harcmistrzem. Był naczelnikiem harcerzy w latach 1955–1967, a następnie przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego na uchodźstwie w latach 1967–1988. W 1968 roku otrzymał jubileuszową „Tarczę Lwowa” z okazji 50-lecia Obrony Lwowa 1918–1968[4]. Pełnił też funkcję komendanta reprezentacji polskiej na Międzynarodowym Jubileuszowym Jamboree 1957 roku oraz komendanta Światowego Zlotu Harcerstwa na Monte Cassino w 1969 roku i w Belgii w 1982 roku. Działał na forum Rady Narodowej (parlament emigracyjny). 17 lutego 1986 roku w rządzie na emigracji Kazimierza Sabbata został mianowany ministrem bez teki. W maju tego samego roku w nowym rządzie premiera Edwarda Szczepanika objął tekę ministra do spraw krajowych.
25 stycznia 1988 roku Prezydent RP, Kazimierz Sabbat, na podstawie artykułu 24 Konstytucji RP z 23 kwietnia 1935 roku, wyznaczył go w zarządzeniu na „następcę Prezydenta Rzeczypospolitej na wypadek opróżnienia się urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości”. Po nagłej śmierci Kazimierza Sabbata 19 lipca 1989 roku, tego samego dnia wieczorem w godz. 22–23, zgodnie z art. 19 Konstytucji RP złożył przysięgę i objął urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie. Prezydent Kaczorowski powierzył dalsze pełnienie urzędu premiera polskiego rządu emigracyjnego Edwardowi Szczepanikowi, sprawującemu tę funkcję od 1986 roku. 20 grudnia 1990 roku zakończył działanie swojego urzędu oraz rządu na emigracji i cztery dni później przekazał na Zamku Królewskim w Warszawie insygnia prezydenckie II Rzeczypospolitej, wśród nich insygnia Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski wybranemu w wyborach powszechnych prezydentowi Lechowi Wałęsie.
Po złożeniu stanowiska, Ryszardowi Kaczorowskiemu, zgodnie z ustawą z dnia 30 maja 1996 r. o uposażeniu byłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przysługiwała dożywotnio pensja, środki finansowe na prowadzenie biura (mieściło się w dawnej siedzibie Rządu na Uchodźstwie w Londynie) oraz ochrona osobista BOR-u na terenie Polski. Nadal mieszkał w Londynie, jednak często przebywał w Polsce, gdzie uczestniczył i patronował wielu wydarzeniom.
Ryszard Kaczorowski był jedną z 96 ofiar tragedii smoleńskiej 10 kwietnia 2010. Poległ w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej.
Źródło: Republika, Wikipedia
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube
Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB
Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X
