8 maja 1945 zakończyła się II wojna światowa w Europie

"8 maja 1945 roku, w berlińskiej dzielnicy Karlshorst, dowódcy wojsk niemieckich na lądzie, morzu i w powietrzu podpisali bezwarunkową kapitulację przed przedstawicielami wojsk alianckich. Podpisanie dokumentu oznaczało zakończenie działań wojennych na terenie Europy, choć jeszcze przez krótki czas opór stawiały wybrane grupy wojsk nazistowskich, szczególnie jednostki Waffen-SS. Kapitulacja Niemiec nie oznaczała jednak zakończenia II wojny światowej. Wojna trwała nadal: w Azji i na Pacyfiku, i dopiero kapitulacja Japonii (2 września 1945 roku) definitywnie zakończyła największy ze światowych konfliktów", czytamy na portalu instytutstratwojennych.pl.

Jak przypominają historycy, globalna konfrontacja przyniosła światu ogromne straty ludzkie, sięgające co najmniej 50 milionów ofiar, głównie cywilów, którzy padli ofiarą ludobójczej polityki państw Osi.

Polska była jednym z najbardziej zniszczonych krajów. W gruzy obrócono setki miast, w tym Warszawę i tysiące mniejszych miejscowości. Przepadły bezcenne zbiory kultury i pamiątki przeszłości, owoc pracy wielu pokoleń. "Na korzyść Związku Sowieckiego stracono wschodnią część kraju - z tak ważnymi ośrodkami polskości, jak Lwów i Wilno. Zginęło ponad sześć milionów obywateli polskich, zaś wielu innych pozostało na emigracji w krajach Europy Zachodniej z uwagi na rządy komunistów w Polsce", wylicza cytowany wyżej portal.

Do powyższej wstrząsającej liczby nie wliczone zostały ofiary zbrodni sowieckich na terenach włączonych po 1939 roku w granice ZSRR, nie uwzględnia też ona ofiar zbrodni UPA na kresach południowo-wschodnich, które łącznie wynosić mogą nawet od kilkuset tysięcy do miliona.

Z oficjalnych szacunków wynika, że w latach 1939–1945 – na skutek działań wojennych i podczas okupacji – spośród każdego tysiąca przedwojennych obywateli II Rzeczypospolitej zginęło 220 osób (dla porównania: USA – 2,9, Belgia – 7, Wielka Brytania – 8, Francja – 15, Holandia – 22, ZSRR – 116).

Spośród warstw wykształconych społeczeństwa i inteligencji, w wyniku celowych akcji eksterminacyjnych, jak Intelligenzaktion czy Akcja AB, w Polsce zginąć miało: 39 proc. lekarzy, 33 proc. nauczycieli szkół podstawowych i średnich, 30 proc. naukowców i wykładowców wyższych uczelni (700 profesorów), 28 proc. księży i 26 proc. prawników. Wśród głównych ośrodków naukowych w kraju największe straty poniosły Warszawa – 276 uczonych, Kraków – 114 uczonych, Poznań – 102 naukowców, Lwów – 95 uczonych i Wilno – 27 pracowników nauki.

Niemcy nie kryli swoich zamiarów wobec Polski i Polaków. „Gdybym o każdych siedmiu rozstrzelanych Polakach chciał rozwieszać plakaty, to w Polsce nie starczyłoby lasów na wyprodukowanie papieru na takie plakaty”, „Polska nie śmie nigdy więcej powstać!”, mówił w wywiadzie dla Völkischer Beobachter, 6 lutego 1940 roku, gubernator Hans Frank.

Dziś Niemcy nie chcą o tym pamiętać, przyznając się jedynie do moralnej odpowiedzialności. Bezczelny naród, który doprowadził do dwóch ludobójczych wojen światowych i który wcześniej prowadził ludobójczą pacyfikację miejscowej ludności w swojej kolonii afrykańskiej - Namibii, ma powody do udawania amnezji. 

Jak wynika z Raportu nt. strat wojennych Polski, Polska podczas II wojny światowej poniosła największe straty osobowe i materialne spośród wszystkich okupowanych państw europejskich. "Kwota strat naszego kraju to 6 bln 220 mld 609 mln zł", podkreślił przed blisko czterema laty poseł Arkadiusz Mularczyk, szef Parlamentarnego Zespołu ds. Oszacowania Wysokości Odszkodowań Należnych Polsce od Niemiec za Szkody Wyrządzone w trakcie II Wojny Światowej. 

Źródło: Republika, instytutstratwojennych.pl

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X