Agata Kulesza znów porusza temat przemocy, której doświadczyła. „To był ciągły wstyd”

Republika/Natalia Janikowska

18-11-2025 13:20

Źródło: youtube.com/@zurnalistapl

Agata Kulesza w najnowszej rozmowie z Żurnalistą odniosła się do własnych doświadczeń z przemocą psychiczną. Aktorka opowiedziała, jak wyglądał moment, w którym musiała opuścić dom i dlaczego wstyd paraliżował ją bardziej niż strach.

Choć Agata Kulesza od lat uchodzi za jedną z najważniejszych polskich aktorek, ma za sobą bardzo trudną, osobistą historię. Przy okazji promocji filmu „Dom dobry”, opowiadającego o przemocy domowej, gwiazda udzieliła poruszającego wywiadu w podcaście Żurnalisty. Tam pierwszy raz tak szczegółowo opisała, jak wyglądała jej własna walka o wyrwanie się z toksycznej relacji.

Produkcja Smarzowskiego pokazuje pozornie idealny związek, w którym przemoc narasta latami. Dla Kuleszy ta rola była wyjątkowo bolesna — bo sama przeszła przez coś podobnego.

Aktorka przyznała, że przez bardzo długi czas uciekała w pracę, by nie konfrontować się z dramatem, który rozgrywał się w jej życiu.

Myślę, że tak bardzo pracowałam, bo ja nie chciałam sobie przypiąć tego orderu smutku i tak w nim tkwić, tylko na początku byłam zdezorientowana, a później już zaczęłam rozmawiać z moimi przyjaciółmi – wspominała.

Najbardziej paraliżował ją… wstyd. Nie strach, nie bezradność — właśnie wstyd.

To jest wielki wstyd. Nawet, jak się wyprowadziłam do innego mieszkania, bo musiałam, to się wstydziłam, że ktoś może mnie zobaczyć na klatce i że co ja właściwie tu robię, gdzie jest mój dom. Że nagle, w jakiś sposób straciłam swój dom – opowiadała.

W rozmowie podkreśliła, że w tamtym okresie czuła się kompletnie zagubiona i zamknięta w milczeniu.

To był ciągły taki wstyd. Ale później, jak ludzie zaczęli mówić: "No nie, Agata, to nie jest tak". Ja w ogóle nie chciałam z tego domu wyjść i dobrze, że miałam przyjaciół, którzy powiedzieli: "Bierzesz walizki i wychodzimy stąd" – dodała.

Przypomnijmy: Agata Kulesza w 2021 roku zdecydowała się publicznie opowiedzieć o przemocy, której doświadczała, i podjęła działania, które doprowadziły do skazania sprawcy.