Sadowski o Konstytucji biznesu: Potrzebny załącznik z listą przepisów, które wygasają wraz z wejściem planu Morawieckiego

KONGRES 590

Miałem okazje uczestniczyć w minionym kongresie i w kilku panelach przedstawiać stanowisko polskich przedsiębiorców. Były tam dyskusje poświęcone m.in. rodzinnym firmom czy małym przedsiębiorstwom. O ile polscy przedsiębiorcy precyzyjnie i jednoznacznie artykułowali polskość Kongresu 590, o tyle nie byłem w stanie dostrzec podobnego poglądu po stronie rządu.

Cieszę się, że rząd Beaty Szydło wreszcie zajął się przedsiębiorcami, ale mógł zrobić to rok temu. Niekorzystne przepisy, które przeszkadzają polskim przedsiębiorcom to zaległość po ostatnim rządzie. Powinny być naprawione natychmiast.

KONSTYTUCJA BIZNESU

Obecny projekt wiceministra Morawieckiego odwołuje się do słynnej Ustawy Wilczka*. Trudno znaleźć jednak jakiekolwiek podobieństwo, bo Ustawa Wilczka, oprócz kilkudziesięciu nowych artykułów, zawierała listę ustaw, które tracą moc obowiązywania w momencie wejścia nowych przepisów w życie. Dotyczyło to ok. 90 proc. ówczesnego prawa, które przeszkadzało w prowadzeniu biznesu. 

W Konstytucji biznesu nie wystarczy przywołać postanowień polskiej konstytucji, jeśli nie ma załącznika, z którego jasno wynika, że 90 proc. przepisów wygasa. Trudno stosować zasadę "co nie jest zabronione, jest dozwolone", jeśli co roku polski rząd wprowadza 30 tys. stron przepisów.

Te postanowienia miałyby sens, gdyby rząd Beaty Szydło zrobił to, co rząd australijski. Jednego dnia zlikwidował kilka tysięcy przepisów, dzięki czemu australijscy przedsiębiorcy zaoszczędzili kilkadziesiąt milionów dolarów.

*Ustawa Wilczka – potoczne określenie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej opracowanej według projektu ministra przemysłu Mieczysława Wilczka i premiera Mieczysława Rakowskiego uchwalonej przez Sejm PRL IX kadencji. Ustawa obowiązywała od 1 stycznia 1989 do 31 grudnia 2000 i regulowała w sposób liberalny działalność gospodarczą.