Papież na 600-lecie prymasostwa w Polsce: Niech będzie to okazja do szukania nowych sposobów docierania z ewangelicznym przesłaniem

PEŁNA TREŚĆ LISTU PAPIEŻA FRANCISZKA

Do Czcigodnego Brata Arcybiskupa Wojciecha Polaka Metropolity Gnieźnieńskiego Prymasa Polski 

Sześć wieków temu, podczas Soboru w Konstancji, Arcybiskup Gnieźnieński Mikołaj Trąba uzyskał dla siebie i swoich następców tytuł Prymasa Polski. Nie bez powodu honor i zadanie pierwszeństwa w miłości we wspólnocie Kościoła w Polsce przypadł gnieźnieńskiej stolicy. Jest ona bowiem związana z samymi początkami chrześcijaństwa na ziemiach piastowskich, z misyjną działalnością i męczeńską śmiercią św. Wojciecha. To tu, przy jego relikwiach, w 1000 roku, wysłannicy papieża Sylwestra II spotkali się z cesarzem Ottonem III i księciem Bolesławem Chrobrym. Wówczas Gniezno stało się pierwszą stolicą metropolitalną i centrum struktur organizacyjnych lokalnego Kościoła. Nadanie w 1417 r. tytułu prymacjalnego było uznaniem i przypieczętowaniem tej wyjątkowej roli, jaką Gniezno pełniło w dziejach, w świadomości i w sercach Polaków.

Również w późniejszych wiekach, zarówno w czasach pomyślnych, jak i trudnych dla narodu polskiego, Gniezno pozostawało szczególnym punktem odniesienia w poszukiwaniu wolności, motywacji i sił do budowania dobra wspólnego oraz do duchowego wzrastania. Papież Jan Paweł II, mając w pamięci znaczenie spuścizny św. Wojciecha dla jego rodaków w najnowszych dziejach, wielokrotnie wskazywał na aktualność tego dziedzictwa w szerszym kontekście zjednoczonej Europy. Właśnie w Gnieźnie przypomniał, że fundamentem tej jedności jest „wspólnota ducha”, a ten fundament „przyniosło Europie i przez wieki umacniało chrześcijaństwo ze swoją Ewangelią, że swoim rozumieniem człowieka i wkładem w rozwój dziejów ludów i narodów” (3.06.1997). Dziś, gdy Gniezno i cały Kościół w Polsce świętuje 600-lecie prymasostwa, trzeba patrzeć również w przyszłość i prosić Boga, aby świadectwo św. Wojciecha było żywym źródłem natchnień w dziele ewangelizacji kolejnych pokoleń wyznawców Chrystusa. Niech rozpoczynający się Rok Prymasowski i wszystkie towarzyszące mu wydarzenia będą okazją do rozeznawania nowych wyzwań i do szukania nowych sposobów docierania z ewangelicznym przesłaniem do współczesnego świata.

Jednoczę się w modlitwie z Tobą, drogi Bracie w biskupstwie, wszystkimi Biskupami Kościoła w Polsce, z Delegatami Episkopatów Europy oraz Duchowieństwem i Wiernymi uczestniczącymi w jubileuszowych obchodach. Waszemu wstawiennictwu polecam moją osobę i posługę, i z serca wszystkim błogosławię.