Fałszywy dziennikarz okradał zdesperowanych ludzi. Cezary Gmyz ujawnia w “Ściśle Jawne”

Leszek Sz. w toku śledztwa przyznał się do próby oszukania Aleksandry K. Chciał dobrowolnie poddać się karze, ale nie zgodziła się na to prokuratura oraz poszkodowana. Podczas procesu odwołał swoje przyznanie się do winy i obecnie twierdzi, że w tej sprawie współpracował z dwoma oficerami CBŚP z Wrocławia.

Cała sprawa zaczęła 3 października 2020 roku w Warszawie. Wówczas to bizneswomen Aleksandra K. na rogu ulic Jana Pawła II i Stawki w stanie upojenia alkoholowego spowodowała wypadek ze skutkiem śmiertelnym zabijając jedną osobę na miejscu a drugą ciężko raniąc. W tracie procesu bizneswomen zgłosił się do niej Leszek Sz., który zaproponował, że pomoże jej uniknąć kary więzienia. Obiecywał pomoc w odsunięciu od orzekania sędziego, a także uzyskanie statusu tzw. sześćdziesiątki czyli małego świadka koronnego. Proponował, że dostarczy jej nagrania jednego z sędziów z Ciechanowa, który miał wydawać wyroki za łapówki.

Nagrania od “Żurawia” i status świadka koronnego

Nagrania te miał pozyskać od przestępcy, który posługiwał się pseudonimem „Żuraw”. Następnie nagrania te Aleksandra K. miała przekazać organom ścigania, a w zamian uzyskać status świadka koronnego i wnioskować o tzw. depek czyli dobrowolne poddanie się karze. Chodziło o to, żeby sąd złagodził jej wyrok i zgodził się by uznać czas spędzony przez Aleksandrę K. w areszcie śledczym za wystarczającą karę.
 

Aleksandra K. podejrzewając, że ma do czynienia z oszustem zaczęła nagrywać spotkania z Sz. i zatrudniła prywatnego detektywa. Do dokumentacji spotkań używała dyktafonu, ale część rozmów nagrała również ukrytą kamerą. Równocześnie skontaktowała się z adwokatem Maciejem Zaborowskim, który przygotował dla prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. 

– Muszę przyznać, że ja już ponad 15 lat zajmuję się prawem karnym, w tym prawem mediów, ale chyba nie kojarzę takiej drugiej sprawy, gdzie dziennikarz byłby na ławie oskarżonych w sprawie konkretnie usiłowania oszustwa, gdzie pojawiałyby się co chwila nowe dowody, które potwierdzają, że niejako ten pan prowadzi działalność zarobkową z tego, że oszukuje różnych ludzi i podaje się za dziennikarza – mówi Republice mecenas Maciej Zaborowski.

Pół miliona za wyłączenie sędziego

Leszek Sz. przyjął od Aleksandry K. pieniądze za zajęcie się sprawą. Dodatkowo zażądał początkowo pół miliona złotych za dostarczanie nagrań, które miały kompromitować sędziego z Ciechanowa. Później obniżył cenę nagrań do 400 tys. Zaproponował też, że zadzwoni do sędziego, który orzekał w sprawie wypadku (którego sprawczynią była Aleksandra K.). Miał od niego uzyskać informację jaki wyrok zamierza wydać w sprawie Aleksandry K. To miało posłużyć do wyłączenia sędziego, bowiem sędziowie przed ogłoszeniem wyroku nie mogą mówić jaki on będzie.

W sprawie tej organy ściągania zastanawiały się nad tzw. kontrolowanym wręczeniem korzyści majątkowej czyli przekazaniem przez Aleksandrę K. pieniędzy Leszkowi Sz. Jednak uznano, że zebrano wystarczający materiał dowodowy i prokuratura posadziła Leszka Sz. na ławie oskarżonych. Podczas procesu Leszek Sz. zawnioskował o wyłączenie jawności jego zeznań. Wnioskowi sprzeciwiła się zarówno prokuratura, jak i mecenas Zaborowski, który reprezentuje Aleksandrę K. Sąd wniosek dziennikarza nie tylko oddalił, ale również zgodził się na utrwalanie wyjaśnień Leszka Sz. przez Telewizję Republika. Nie zgodził się natomiast by w ławach dla publiczności zasiadły dwie osoby - Bogumiła Wróblewska i Rafał Kot, które twierdzą, że też zostały oszukane przez Leszka Sz. Sąd uznał, że osoby te mogą być przesłuchane w charakterze świadków, o co wnioskowała prokuratura i pełnomocnik pokrzywdzonej, a to wyklucza możliwość ich udziału w procesie w charakterze publiczności.

Kontakty w otoczeniu Putina i kumpel Łukaszenka

Podczas swoich wyjaśnień Leszek Sz. odwołał swoje przyznanie się do winy na etapie śledztwa. Twierdził on, że działał w tej sprawie na plecenie dwóch funkcjonariusz Centralnego Biura Śledczego Policji z Wrocławia Adama Jaremowicza i Marcina Kramarzewskiego. Jak jednak potwierdził Republice rzecznik CBŚP kom. Krzysztof Wrześniowski obaj ci funkcjonariusze zginęli tragicznie w odstępie kilku miesięcy dwa lata temu. Ponadto stwierdził, że funkcjonariusze ci pracowali w różnych wydziałach i nigdy nie prowadzili żadnych spraw razem.

Według wyjaśnień Leszka Sz. to Aleksandra K. miała szukać możliwości uzyskania statusu małego świadka koronnego, a on w tej sprawie działał na polecenie funkcjonariusz CBŚP. Co ciekawe w trakcie rozmów z Aleksandrą K. Leszek Sz. powoływał się na swoje kontakty z najbliższym otoczeniem Władimira Putina oraz osobistą znajomość z Aleksandrem Łukaszenką, które określał mianem „przesympatycznego człowieka”. Białoruski dyktator miał też zapewnić Leszka Sz., że będzie on chroniony przez działaniami białoruskiej OMON.

Kolejni poszkodowani, kolejne sprawy

Proces Leszka Sz. dobiega już końca. Wyrok w tej sprawie zapadnie najprawdopodobniej na początku przyszłego roku. Oskarżonemu grozi do ośmiu lat więzienia. Tymczasem organy ścigania badają kolejne sprawy zgłaszane przez osoby, które miały być poszkodowane przez Leszka Sz. Początkowo policja i prokuratura odmawiały wszczęcia postępowań lub dochodzeń albo umarzały te sprawy. Jednak w ostatnich tygodniach podjęły czynności w sprawie Bogumiły Wróblewskiej i Rafała Kota.

Rafała Kot to ojciec walczący od 6 lat o prawo do widzeń z małą córeczką, z którą po rozwodzie nie ma kontaktu. Sz. miał wyłudzić od niego łącznie 45 000 złotych. 

– Wziął 2,5 tysiąca za sam przyjazd. Potem kazał mi zapłacić 25 tysięcy złotych za rzekome zniwelowanie procedury Child Alert. Wmawiał mi na WhatsAppie, że ma dostęp do wewnętrznego systemu policji i podgląd alertów w KWP w Radomiu. Prokuratura ustaliła potem, że żaden Child Alert nigdy nie istniał. Zamiast pomocy dziennikarskiej Sz. złożył mi propozycję gangsterską. Powiedział: Panie Rafale, robimy rozwiązanie siłowe. Zaoferował mi nasyłanie na byłą żonę swoich ludzi – rzekomych komandosów ze Specnazu czeczeńskiego i porwanie dziecka – mówi Republice Kot.

Z kolei Bogumile Wróblewskiej Leszek Sz. miał oferować pomoc w uwolnieniu brata z więzienia. Twierdzi ona, że jej brat został niesłusznie skazany na podstawie fałszywych zeznań i walczy od lat o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok. 

– Mówił ze stoickim spokojem, patrzył prosto w oczy i obiecywał: „Za miesiąc, dwa brata będziesz miała w domu”. Pożyczyłam te pieniądze od znajomych. Część kazał mi przelać jako wsparcie jego kanału na YouTube, a po resztę przyjechał pod bank i czekał w samochodzie, aż wybiorę ostatni wdowi grosz – opowiada Republice Wróblewska. 

Jak ustaliła Leszek Sz. nie podjął w tej sprawie żadnych działań poza napisaniem artykułu pełnego kłamstw i przeinaczeń.

Wyrok za szantaż i wymuszanie

Badając sprawy związane z Leszkiem Sz. odkryliśmy jeszcze jedną rzecz. Otóż dziennikarz ten od dłuższego czasu propaguje tzw. teorię kazuńską w sprawie śmierci ks. Jerzego Popiełuszki. Głosi ona, że ksiądz nie został zabity 19 października przez funkcjonariuszy SB lecz przekazany ludziom z wojskowych służb specjalnych, którzy mieli go zakatować w bunkrze na poligonie w Kazuniu. Jednym z fundamentów tej teorii jest wywiad jaki przed laty miał udzielić Leszkowi Sz. Leszek Pękala. Miał on potwierdzić wersję o przekazaniu księdza wojskowym. Prokuratura postanowiła to sprawdzić i wezwała na przesłuchanie Leszka Pękalę (dziś nosi on inne nazwisko). Zeznając pod rygorem odpowiedzialności karnej stwierdził, że nie przypomina sobie, by poznał Leszka Sz. zaś rzeczy zawarte w jego książce to „kosmiczne wymysły”.

Warto przypomnieć, że Leszek Sz. ma już na koncie jeden wyrok z oskarżenia publicznego. Chirurgii Stomatologicznej – profesora Mansura Rahnama. W sierpniu 2020 roku Leszek Sz. nawiązał kontakt z profesorem, przedstawiając się jako dziennikarz tygodnika „Angora”. W wysyłanych wiadomościach e-mail oraz podczas osobistego spotkania w miejscowości Krężnica-Jary pod Lublinem przedstawił profesorowi całą paletę uderzających w jego reputację zarzutów - rzekomej współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa, zarzuty sfałszowania i kupienia pracy doktorskiej i stosowanie mobbingu wobec współpracowników i studentów.

Sz. chciał zmusić profesora Rahnama do podjęcia decyzji niezgodnej z prawem: pozytywnego zaopiniowania i dopuszczenia do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego lekarza stomatologa Macieja M. – prywatnie brata byłego Rzecznika Praw Dziecka. Profesor Rahnam wcześniej wydał o nim opinię negatywną z uwagi na wykryte nieprawidłowości, naruszenie programu stażu i podejrzewane poświadczanie nieprawdy w dokumentach. Śledczy prześwietlili przepływy finansowe. Okazało się, że 7 lipca 2020 roku na konto jednoosobowej firmy Leszka Sz. – Astra Capital – wpłynął przelew na kwotę dokładnie 24 600 złotych. Pieniądze przelała spółka Maestria Dental, w której zarządzie zasiadał niedoszły stomatolog. Tytuł przelewu i faktury? Fikcyjne „usługi doradcze z zakresu bezpieczeństwa biznesu”. Przed sądem Leszek Sz. nie zdołał obronić swojej wersji. Sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem skazującym za szantaż i zmuszanie do określonego zachowania. 

Sąd Leszkowi Sz. wymierzył jedynie symboliczną grzywnę stanowiącą ledwie ułamek kwoty jaką uzyskał za załatwiactwo. Wyrok zatarł się zaledwie rok po jego wymierzeniu. Na koniec warto wspomnieć, że Leszek Sz. od lat prześladuje autora tego tekstu za ujawnianie charakteru jego działalności łamiącej dziennikarskie standardy. Po ostatnim przegranym procesie skierował przeciw  Cezaremu Gmyzowi kolejny prywatny akt oskarżenia, a obecnie w związku z wyżej opisanymi sprawami zapowiada złożenie pozwu.

Cezary Gmyz

W związku tym, że planujemy dalsze publikacje poświęcone działalności Leszka Sz. prosimy osoby, które czują się przez niego oszukane o kontakt na e-mail [email protected]

Odpowiedzi Leszka Sz. na nasze pytania:

1. Odrzucam wszelkie oskarżenia tego pana (Rafała Kota – przy. red). Uprzejmie również wskazuję, że moje stanowisko podzieliły dwie prokuratury (w Zwoleniu i Radomiu) umarzając śledztwa z donosów tego pana i potwierdzając, że do żadnego przestępstwa nie doszło. Przeciwko wspomnianemu panu zostały też podjęte kroki prawne w związku z jego publicznymi wypowiedziami i działaniami dotyczącymi mojej osoby. Będzie więc mógł po raz kolejny, przed 2 sądami, udowodnić swoje twierdzenia i skonfrontować się z relacjami świadków mówiących o faktycznych motywach jego działań dotyczących mojej osoby. Na pewno też poskarży się Panu, więc będzie Pan miał okazję przyjść do sądu i posłuchać.

2. Odrzucam wszelkie oskarżenia tej pani (Bogumiły Wróblewskiej – przyp. red). Uprzejmie również wskazuję, że moje stanowisko podzieliła Prokuratura Rejonowa Warszawa Praga Północ, która zlecili policji (KP Warszawa - Grochów) przeprowadzenie w sprawie dochodzenia i umorzyła je, oceniając zawiadomienie jako bezpodstawne. Przeciwko wspomnianej pani zostały też podjęte kroki prawne w związku z jej publicznymi wypowiedziami i działaniami dotyczącymi mojej osoby. 

3. Nie był to wywiad tylko relacja z rozmowy (z Leszkiem Pękalą- przyp. red). Podtrzymuje ja. Podtrzymałem ją również w zeznaniach złożonych w charakterze świadka (również pod rygorem odpowiedzialności karnej) w IPN w marcu 2025. Uprzejmie również dodaje, że relacja ta jest zbieżna z inną relacja L. Pękali (Pawła Nowaka) udzielona w oficjalnym wywiadzie dla dziennikarki. Zwracam również uprzejmie uwagę, że obie te relacje został ocenione jako wiarygodne przez referenta śledztwa w sprawie uprowadzenia i zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki - prokuratora w stanie spoczynku Andrzeja Witkowskiego byłego (w latach 2001-2004) referenta śledztwa w sprawie uprowadzenia i zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki. Jest też zbieżna z relacja bezpośredniego świadka uprowadzenia ks. Jerzego, którą nagrałem do filmu “Popiełuszko. Zbrodnia państwowa”. Przy okazji: nie spodziewałem się, że do ataku na mnie posłuży się Pan oprawcą ks. Popiełuszki. To już dno dna, niżej upaść nie można.

4. Nigdy i nigdzie nie twierdziłem (i nie twierdzę) że jestem asystentem G. Brauna. Listę asystentów można znaleźć na stronie sejmowej i europarlamentu i żadna z nich nie wymienia mojego nazwiska. Natomiast mogło się tak zdarzyć, że przy jakiejś sprawie G. Braun wskazał mnie jako asystenta społecznego tj. osobę, którą poseł doraźnie sobie przybiera do pomocy przy wykonywaniu swoich obowiązków.

5. Proszę przeczytać ze zrozumieniem moja książkę “Pinokio. Nieautoryzowana biografia Mateusza Morawieckiego”, tam znajdzie Pan odpowiedzi na dręczące Pana pytania.

Źródło: Republika, X

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X