REPUBLIKA zaprasza do Krakowa na Narodowy Orszak Chrystusa Króla

W Kościele, Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam, Chryste! 

Proklamacja Jubileuszowego Aktu jest wydarzeniem historycznym, które uznajemy za najważniejsze w całym procesie Intronizacji Jezusa Chrystusa Króla, i Pana naszego Narodu i Państwa Polskiego. Jest ono porównywalne z Chrztem Polski, który trzeba uznać za pierwszą Intronizację Jezusa Chrystusa Króla w naszym Narodzie i Państwie Polskim.

W Jubileuszowym Akcie jako Naród Polski i Kościół przyrzekliśmy Chrystusowi Królowi bronić Jego świętej czci i publicznie głosić Jego królewską chwałę, budować Jego królestwo w życiu społecznym i strzec go z oddaniem. 

W wielkim Narodowym Orszaku podążać będziemy jako „pielgrzymi nadziei” za Chrystusem Królem, który jest źródłem ocalenia. Świadomi naszej chrześcijańskiej tożsamości, chcemy jako Naród publicznie zawierzyć Jemu trudne polskie dziś i niepewne jutro.

Nieprzypadkowo Narodowy Orszak Chrystusa Króla odbędzie się w liturgiczne wspomnienie św. Jadwigi Wawelskiej – jedynej polskiej świętej władczyni, która z pełnym poświęceniem służyła Ojczyźnie, umacniając na naszej ziemi królestwo Boże i polską państwowość. 

Wydarzenie to wpisuje się ponadto w dziewięcioletni program przygotowania do dwutysiąclecia Odkupienia, zainicjowany przez Konferencję Episkopatu Polski, które przypadać będzie w 2033 roku.

Narodowy Orszak Chrystusa Króla rozpocznie się Eucharystią o godzinie 12:00 w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, a zakończy się około godziny 16:00 w archikatedrze na Wawelu uroczystym ponowieniem Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana przed wystawionym Najświętszym Sakramentem.

Przewidziane są także wydarzenia poprzedzające i towarzyszące Orszakowi, w tym nowenna do Chrystusa Króla w ramach adoracji Najświętszego Sakramentu na Wawelu oraz peregrynacja wizerunku Chrystusa Króla w rodzinach. 

Zachęcamy wszystkich ludzi dobrej woli, którym leży na sercu dobro Ojczyzny i Kościoła w Polsce, do wielkodusznego i publicznego oddania czci Jezusowi naszej Nadziei, poprzez udział w wielkim Narodowym Orszaku Chrystusa Króla. Republika jest patronem medialnym Narodowego Orszaku Chrystusa Króla. 

Rok 2025 jest rokiem szczególnym, związanym z trzema wielkimi Jubileuszami:

1. W Kościele powszechnym obchodzony jest ten rok jako Jubileusz Zwyczajny Roku 2025 pod hasłem: „Pielgrzymi nadziei”. Przeżywając ten Jubileusz, czujemy się – jak napisał papież Franciszek w bulli Spes non confundit – „wezwani do bycia namacalnymi znakami nadziei dla wielu braci i sióstr żyjących w trudnych warunkach”. W kontekście współczesnych wyzwań, przed jakimi staje dziś nasza Ojczyzna i Kościół w Polsce, ta nasza nadzieja zakotwiczona jest w Chrystusie Królu i Jego królestwie, gdyż – jak napisał papież Benedykt XVI w encyklice Spe salvi – „nie możemy zbudować królestwa Bożego własnymi siłami – to, co budujemy pozostaje zawsze królestwem ludzkim, ze wszystkimi ograniczeniami właściwymi naturze ludzkiej. Królestwo Boże jest darem i właśnie dlatego jest wielkie i piękne, i stanowi odpowiedź na nadzieję”.

2. 100 lat temu papież Pius XI wydał encyklikę Quas primas, która ma fundamentalne znaczenie dla czcicieli Jezusa Chrystusa Króla w Polsce i na świecie. Dlatego poniżej przytoczono niektóre fragmenty tej encykliki. 

Encyklika Quas primas (11 XII 1925 r.) – fragmenty:

Gdyby ludzie uznali tak w życiu prywatnym, jak i publicznym królewską władzę Chrystusa, wówczas musiałyby przeniknąć wszystkie warstwy społeczne niewypowiedziane dobrodziejstwa, jak sprawiedliwa wolność, jak ład i uspokojenie, zgoda i pokój (…).

Błądziłby bardzo ten, kto by odmawiał Chrystusowi – Człowiekowi, władzy nad jakimikolwiek sprawami doczesnymi (…). Niech więc rządcy państw nie wzbraniają się sami i wraz ze swoim narodem oddać królestwu Chrystusowemu publicznych oznak czci i posłuszeństwa, jeżeli pragną zachować nienaruszoną swą powagę i przyczynić się do pomnożenia pomyślności swej ojczyzny (…). Jeżeli panujący i prawowici przełożeni będą przekonani, że wykonują władzę nie tyle na mocy prawa własnego, ile z rozkazu i w zastępstwie Boskiego Króla, to niezawodnie używać będą swej władzy w sposób święty i mądry oraz będą mieć na względzie dobro publiczne i godność ludzką poddanych (… ).

O jakiejże szczęśliwości zażywalibyśmy, gdyby tak jednostki, jak rodziny i państwa pozwoliły, aby Chrystus nimi kierował (…).

Jeżeli więc dziś rozkazujemy, aby cały świat katolicki czcił Chrystusa jako Króla, tym samym uważamy, że podajemy jedno z najskuteczniejszych lekarstw na nasze czasy, a także i na zarazę, która społeczeństwo ludzkie nawiedziła. A zarazą naszych czasów jest tzw. laicyzm, wraz z jego błędami i niegodziwymi dążeniami (…). Rozpoczęto od zaprzeczenia panowania Chrystusa nad wszystkimi narodami (…). Powoli zrównano religię Chrystusa z innymi religiami fałszywymi i zniżono ją haniebnie do ich rzędu. Następnie poddano ją władzom świeckim i pozostawiono na łaskę i niełaskę panujących i rządów. Dalej poszli ci, którzy sądzili, że należy zastąpić religię Boską jakąś religią naturalną, jakimś naturalnym poruszeniem duszy (…).

Gdy wszyscy wierni powszechnie zrozumieją, że muszą walczyć odważnie i bez ustanku pod sztandarami Chrystusa Króla, będą się starać z gorliwością apostolską, by przyprowadzić do Boga niewierzących i buntowników, i będą się starać, by prawa Boga były nienaruszone (…)

Doprawdy, im bardziej pomija się w haniebnym milczeniu najsłodsze Imię naszego Zbawiciela, czy to w zgromadzeniach międzynarodowych, czy w parlamentach tym głośniej trzeba je wielbić i rozgłaszać wszędzie prawa Królewskiej godności i władzy Chrystusa (…)

Nadszedł wreszcie upragniony przez wszystkich dzień, w którym możemy ogłosić, iż należy uczcić Chrystusa jako Króla całej ludzkości, własnym i szczególnym świętem.

Przeto na mocy Naszej władzy Apostolskiej, ustanawiamy święto Pana Naszego Jezusa Chrystusa Króla(…). Uroczystość ta obchodzona corocznie po całym świecie przypomni narodom, że do oddawania publicznej czci Chrystusowi i do słuchania Go są zobowiązani ludzie prywatni, jak i władze i rządzący (…).Tak jednostki, jaki i władze oraz rządzący mają obowiązek czcić publicznie Chrystusa i Jego słuchać (…).

3. W roku 2025 przypada również tysiąclecie koronacji Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, która zapoczątkowała istnienie królestwa polskiego. Tak więc król Bolesław Chrobry jest pierwszym królem Polski jako państwa chrześcijańskiego, zbudowanego na cywilizacji łacińskiej, zdominowanego przez wieki przez katolików.