Powstanie Warszawskie - to wydarzyło się 7 sierpnia 1944 roku

Oddziały niemieckie pod dowództwem gen. Heinza Reinefartha mordowały tysiące mieszkańców w rejonie ul. Chłodnej, Elektoralnej, pl. Mirowskiego i Hale Mirowskie. Wiele ofiar ginęło w piwnicach, pod murami kamienic, a zwłoki były palone.

Grupa AK „Północ” – utworzona przez płk. Karola Ziemskiego ps. „Wachnowski”, połączyła oddziały ze Starówki, Woli, Żoliborza i Puszczy Kampinoskiej. Liczyła ok. 7 tys. żołnierzy, m.in. zgrupowanie „Radosław”, batalion „Zośka”, harcerski batalion „Wigry”.

Od 7 sierpnia Stare Miasto zostało odcięte od reszty dzielnic i poddane zmasowanemu atakowi artyleryjskiemu. Powstańcy próbowali obronić pl. Mirowski, ale wieczorem zostali zepchnięci na ul. Grzybowską i pl. Grzybowski.

Na Mokotowie powstańcy zdobyli rejon ul. Szustra i Belgijskiej. Na Ochocie trwały walki o gmach Monopolu Tytoniowego.

Nocą z 7 na 8 sierpnia powstańcy i cywile przy al. Jerozolimskich przy Brackiej zbudowali najsłynniejszy okop Powstania, łączący północną i południową część Śródmieścia.

Niemieckie „sztukasy” atakowały Stare Miasto i Śródmieście. 7 sierpnia był dniem, w którym Niemcy całkowicie opanowali linię Wola–Chłodna–Ogród Saski, a powstańcy w trzech odizolowanych ośrodkach staczali walki o utrzymanie miasta.

Źródło: Wikipedia, dzieje.pl, Republika

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X