Francuscy intelektualiści mówią STOP superpaństwu europejskiemu
W listopadzie zeszłego roku Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której pojawiła się propozycja zmiany traktatów w taki sposób, by ogólną zasadą stało się głosowanie większością kwalifikowaną. To oczywiście jest początek budowy superpaństwa europejskiego, zarządzanego przez Niemcy. Jak informuje „Le Figaro” 50 ważnych dla życia publicznego Francji intelektualistów podpisało wezwanie do przeprowadzenia referendum, ponieważ zmiana ta może wpłynąć na suwerenność Francji.
Sygnatariusze apelu domagają się, aby poddać pod referendum pomysł zmian w unijnym systemie głosowania. Uważają, że nadchodzące wybory są świetną okazją do tego, by rozpocząć dyskusję na temat pożądanego kształtu Unii, a kwestia federalizacji, utraty autonomii i zmiany systemu głosowania są koniecznymi elementami tej dyskusji.
Przy okazji apel zawiera wezwanie do wszystkich kandydujących w zbliżających się wyborach europejskich o przedstawienie swojego stanowiska w sprawie planowanych projektów - informuje nowyswiat24.pl.
Apel podpisali:
Arnaud Benedetti, redaktor naczelny „Revue politique et parlementaire”;
Stéphane Rozès, politolog;
Arnaud Montebourg, były minister i przedsiębiorca;
Marcel Gauchet, filozof i historyk;
Michel Onfray, filozof;
Jean-Éric Schoettl, były sekretarz generalny Rady Konstytucyjnej;
Pierre Mazeaud, były przewodniczący Rady Konstytucyjnej;
Marie-Françoise Bechtel, była posłanka do Parlamentu Europejskiego;
Anne-Marie Le Pourhiet, emerytowana profesor prawa publicznego;
Xavier Driencourt, były ambasador;
Benjamin Morel, wykładowca prawa publicznego;
Pierre-André Taguieff, filozof i historyk idei, CNRS;
Éric Anceau, historyk;
Georges Kuzmanovic, analityk geopolityczny, prezydent Suwerennej Republiki;
Julien Aubert, były poseł do Parlamentu Europejskiego;
Jean-Yves Autexier, były poseł do Parlamentu Europejskiego;
André Bellon, były przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych francuskiego Zgromadzenia Narodowego;
Florence Bergeaud-Blacker, doktor antropologii, CNRS;
Marion Bierry, reżyserka teatralna;
Guillaume Bigot, politolog, publicysta;
Bernard Bourdin, filozof polityczny i teolog;
Christophe Boutin, profesor prawa publicznego;
Gaël Brustier, politolog i eseista;
David Cayla, ekonomista i eseista;
François Cocq, eseista, autor książki „Alerte à la souveraineté européenne”;
Denis Collin, filozof;
David Desgouilles, felietonista, powieściopisarz;
Jean Dufourcq, strateg i badacz spraw wojskowych;
Nicolas Dupont-Aignan, członek parlamentu;
Frédéric Farah, naukowiec i ekonomista;
Philippe Grégoire, rolnik, współprzewodniczący SAMU social agricole;
Michel Guénaire, prawnik i pisarz;
Philippe Guibert, były dyrektor rządowej służby informacyjnej;
Alexandre Jardin, pisarz;
Alain Juillet, były dyrektor ds. wywiadu w DGSE, były wysoki rangą urzędnik odpowiedzialny za wywiad gospodarczy przy premierze;
Catherine Kintzler, filozof, honorowy profesor uniwersytecki;
Florence Kuntz, była posłanka do Parlamentu Europejskiego;
Maire-Noëlle Lienneman, była senator;
Jean-Claude Mailly, były przywódca związków zawodowych;
Jean-Philippe Mallé, były poseł do Parlamentu Europejskiego;
Jérôme Maucourant, ekonomista;
Nicolas Meilhan, przedsiębiorca;
Bruno Moysan, muzykolog;
Joachim Murat, ekspert ds. przemysłu obronnego i bezpieczeństwa;
Olivier Petros, były dyrektor wykonawczy ds. przemysłu i bankowości;
Céline Pina, dziennikarka;
Bertrand Renouvin, dyrektor magazynu „Royaliste”;
Jérôme Sainte-Marie, dźwiękowiec i eseista;
Jacques Sapir, ekonomista;
Maxime Tandonnet, eseista, były wysoki urzędnik państwowy;
André Tiran, emerytowany profesor ekonomii, były rektor Uniwersytetu w Lyonie.
